Menu

غزل شماره ۲۹۵

295

۱- دوست کمیاب است و باشد بی بدیل
آشنا خوان دیگران را هر قبیل
۲- امتحان کن آشنا را و مکن
در ردیف دوستانت بی دلیل
۳- تا مبادا فردِ نابابی شود
در میان دوستانت مستحیل
۴- آشنا و دوست را تشخیص ده
ز آنکه باشد آن کثرت و این قلیل
۵- تا کدامین را نمایی انتخاب
چون شب و روزند نمرود و خلیل
۶- گر سخاوتمند باشد برگزین
بگذر از خیرش اگر باشد بخیل
۷- دست مال اندوز بیرون آورد
سکّه های پول زیر پای پیل
۸- خوبرویان را «جلالی» دوست دار
چون که دارد دوست اَللهُ الجَمیل
 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *