| ۱- | ز جیبِ خالی خود شرمسارم |
| از آن رو سر به جیب خویش دارم | |
| ۲- | شود آیا که روزی دست خالی |
| کنم در جوف جیب و پر درآرم | |
| ۳- | چه می شد گر به هنگام نوشتن |
| بیفتد از قلم نونِ ندارم | |
| ۴- | اگر سرگرم باشم با سرانگشت |
| طلبکاران خود را می شمارم | |
| ۵- | به درگیری به جز چاک گریبان |
| ندارم بهره ای از گیر و دارم | |
| ۶- | چه گویم من که در راه خرابات |
| تبه شد مال و جان و روزگارم | |
| ۷- | به غربت بگذرد ایّام و نبود |
| مجال رجعت شهر و دیارم | |
| ۸- | خود آزارم «جلالی» باز هم شکر |
| «که زور مردم آزاری ندارم» | |
 |