۱-	سرم سنگین بُوَد، مست از شراب ناب دوشینم
	چنان افتاده ام از پا که نتوانم که بنشینم
۲-	شب و روزم به مستی بگذرد در خواب و بیداری
	من این هشیار بودن را گهی در خواب می بینم
۳-	نمی گیرد به غیر از جام، کس در دست دستم را
	نمی آید کسی غیر از نسیم، از در به بالینم
۴-	تمام همّ و غمّم می شود مصروف تا شاید
	کس آزاری نبیند از من و گیرد به دل کینم
۵-	اگر من صاحب این پیکر محنت کشم دانم
	بساط عیش را چون چینم و چون باز برچینم
۶-	نخواندی ما رَمِیتَ اِذ رَمِیت ای شیخ و گمراهی
	تویی چون من نه مختاری و من مجبور و مسکینم
۷-	تو بر خود سخت می گیری، نگیری گوی دولت را
	«تذرو طرفه من گیرم که چالاکست شاهینم»
۸-	تو نقد از دست خواهی داد بهر نسیه اما من
	«ز جام وصل می نوشم، ز باغ عیش گل چینم»
۹-	«جلالی» مدّعی گر انتقادی کرد با او گو
	چه کارت با من است ای شیخ، تو آنی و من اینم