| ۱- | ما پای دل در آن خم گیسو نهاده ایم |
| سر را چو کاسه بر سر زانو نهاده ایم | |
| ۲- | دست طلب به سینه و روی ادب به خاک |
| در آستان دلبر مهرو نهاده ایم | |
| ۳- | در دیده سحر مردم ساحر نشانده ایم |
| چشم طمع به نرگس جادو نهاده ایم | |
| ۴- | شاید شود ز روی مَهَش قُبله ای نصیب |
| ما روی دل به قبله آن رو نهاده ایم | |
| ۵- | آغوش بازِ ما نبرد بهره بی فشار |
| امید دل به همّتِ بازو نهاده ایم | |
| ۶- | مردم به ماه، دیده خود دوختند و ما |
| چشم طلب بر آن خَمِ ابرو نهاده ایم | |
| ۷- | تا نشنویم صُحبت زاهد، دو گوش خویش |
| بستیم و فارغش ز هیاهو نهاده ایم | |
| ۸- | اشعار حافظ است «جلالی» پسند ما |
| جز آن کتاب، جمله به یک سو نهاده ایم | |
 |