| ۱- |
گر چه سرمست صبوحی و خراب از دوشیم |
|
باز هم ساقی اگر لطف کند می نوشیم |
|
|
| ۲- |
آب سردی به کف آورده و بر چهره زنیم |
|
تا نگویند که افتاده ز پا، مدهوشیم |
|
|
| ۳- |
عمر، چون فصل بهار است و به سرعت گذرد |
|
بهتر آنست به سرمستی و شادی کوشیم |
|
|
| ۴- |
غیر شلوار که آن ساتِرِ عورت باشد |
|
هر چه بر تن بود اندر ره می بفروشیم |
|
|
| ۵- |
در بهاران نبود حاجت تن پوش و اگر |
|
در زمستان برسد هدیه قبا، می پوشیم |
|
|
| ۶- |
ما صبوریم و چو رندان بلاکش خاموش |
|
هر بلایی که به ما روی کند نخروشیم |
|
|
| ۷- |
این عجب نیست «جلالی» که چنان حافظ رند |
|
«بلبلانیم که در موسم گل خاموشیم» |
|
 |