۱-	ای تو بصیر و نکته دان، نکته شنو از این زبان
	حکمت خلقت جهان را ز بیان آن بخوان
۲-	جمله کاینات را گر که دقیق بنگری
	هیچ دویی به سان هم خلق نشد در این جهان
۳-	همچو زمان که لحظه ها منفردند و در گذر
	لحظه به لحظه در گذر بهر مَکین بُوَد مکان
۴-	بهر کرات آسمان در جریان و سیر خود
	لحظه به لحظه می شود وضع عوض در آسمان
۵-	هیچ دو برگ یک شجر نیست به سان یکدگر
	خلق نگشته اختری چون دگری به کهکشان
۶-	آن که بود یکی، کُند، خلق به سان خود یکی
	«یک» بود اسم اعظم خالق و هم ورا نشان
۷-	یک بُود او و هم بُود هر چه یکی است عین او
	مرگ تحوّل است و هر، «یک» چو خداست جاودان
۸-	ای چو تو او، تو همچو او، رو به «جلالی» این بگو
	گفته تو به گوش ها، هست ثقیل و بس گران