| ۱- | گاهی ز راه رأفت، رو سوی ما بگردان |
| کج کن مسیر خود را، راه سرا بگردان | |
| ۲- | در پشت سر مینداز رسم و ره وفا را |
| تا، خیر پیشت آید روی از جفا بگردان | |
| ۳- | درد فراق ما را جز اعتنا دوا نیست |
| قَهر تو کُشت ما را جانا دوا بگردان | |
| ۴- | روزی اگر بلایی راه سعادتت بست |
| رو نیم شب دعا کن از خود بلا بگردان | |
| ۵- | باشد دعا، گر از صدق، البته کارساز است |
| از صدق دل دعا کن حُکم قضا بگردان | |
| ۶- | هرگز مگو که قسمت تغییرناپذیر است |
| راه قضا بلا، از خود با دعا بگردان | |
| ۷- | خواهی بری «جلالی» گر فیض آشنایی |
| روی امید خود از ناآشنا بگردان | |
 |
|