Menu

غزل شماره ۳۸۷

387

۱-  بیا به میکده و شادی آفرینان بین
 برو به صومعه و کوته آستینان بین
۲-  در این مکان همگی خنده روی و خوشحالند
 در آن مکان همه را داغ بر جبینان بین
۳-  به خانقاه و به مسجد، ریا و زرق نگر
 به کوی میکده اجماع راستینان بین
۴-  برو به ساحت گلزار خاصّه در شیراز
 صفا و یکدلی خیل هم نشینان بین
۵-  کنار سبزه لب لعل و خنده نمکین
 میان جمع نگر، زُلف عنبرینان بین
۶-  دمی درنگ کن آنجا به گوش هوش و به چشم
 نوای لهجه گرم و صفای اینان بین
۷-  بیا تو نیز «جلالی» به خَطّه ی شیراز
 «نیاز اهل دل و نازِ نازنینان بین»
 

 

 

 

 

 

 

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *