۱-	ما را خوش ای شراب به گفتار می کشی
	هر حرف بر زبان و به تکرار می کشی
۲-	از شوق رنگ و بویت و آن سکر دلپذیر
	هر شب به سوی خانه خمّار می کشی
۳-	گاهی به اتّفاق عزیزان نیمه مست
	با ساز و دف به باغ و به گلزار می کشی
۴-	گاهی هم، از فزونی مستی به نیمه شب
	آوازخوان به کوچه و بازار می کشی
۵-	محبوب اهل حال و زبان بسته را چه سهل
	بی پرس و بی سوال به اقرار می کشی
۶-	هر نوگل شکفته که باشد نکرده کار
	دل می دهی و جرأت و در کار می کشی
۷-	ای کعبه شراب خوران ای خم شراب
	تا کی چنین به دوش خود این بار می کشی
۸-	هر شب «جلالی» ات به سبویی سبک کند
	ای بایعی که ناز خریدار می کشی