Menu

تجانس و قرابت موسیقی و شعر

تجانس-و-قرابت-موسیقی-و-شعر


در نزد اكثريت مردم عادي كه فطرتاً دوستدار موسيقي و شعرند، وجوه مشترك اين دو پديده هنري و نحوه ارتباط فيمابين آنها نامشخص بوده و با اينكه در اكثر موارد تظاهرات مشترك اين دو سبب شده است تا نسبت به هر دوِ اين هنر احساسات مُثبت داشته باشند اما كمتر افرادي پيدا مي شوند كه بتوانند در مقام توجيه اين دو پديده هنري برآيند.
فيمابين جواناني كه ذوق ذاتي موسيقي دارند با آن هايي كه طبعاً به شعر و كلام موزون رغبت نشان مي دهند يك حالت مشترك وجود دارد. هر دوِ اين دو دسته داراي طبع موزونند به اين معنا كه هر دو دسته، در بدو امر از تنافر اصواتِ آهنگ ها و ناسليسي كلمات در اشعار متأثر مي شوند. ليكن از بازگو كردن علت و سبب آن عاجز مي مانند اما به تدريج كه در رشته موسيقي يا شعر آموزش ديده و تمرين مي كنند درمي يابند كه آنچه باعث ايجاد آهنگ گوشنواز مي شود در موسيقي ضربه ها و در شعر كلمات متناسب گوشنواز است كه بايستي طبق قاعده و روال منظمي نواخته و پرداخته شود.
اين قاعده و روال منظم همان چيزي است كه وجه مشترك موسيقي و شعر ناميده مي شود كه بر پايه رياضيّات بنا شده است.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *