Menu

مستزاد

مستزاد2


بــــستــه اگــــر حــلقه گیسوی تست خوش نماست
ریخته گــــر بــر ســــر و بـر رُویِ تست بـــاصفاست
****
بـــــــرده نگــــاهــــت زمـن بیـقرار اخـتـــیـار
آنــکه در آیـــینه جـــادوی تـســــت بی حیاست
****
موی تو و روی تو چــون قــیر و شیر دلـپــــذیر
هــردو بـهـــم در کـف هــندوی تست این خطاست
****
پشـــت لــب لعل تو خوی چون گلاب در شـــراب
شبنمی از ســـبزه خــــودروی تــست بس بجاست
****
ســـرزده از چــاک گـــریــــبان تـو آن تـــــو
چـشــــم همـه خلق خدا سوي تست دلـــرباست
****
مـَــرمِــــر ران تــو نـــمــاید ز دور چـــون بلور
شیـر و شکر بر ســـر زانــوی تست یــاکه پاست
****
بستــــه بهــم دســت مـــرا روزگار کـــــجمدار
بنـــد گســـل همــت بازوی تست اقـــتضاست
****
شــعــــر ((جلالی)) نبود گر نگــــار پـــایــــدار
زو اثری هست که در کــوی تســــت نقش پاسـت
(جلالی)
جای پای خدا
چـون نون خمیده قــدّ قلم آنزمان که خواست بی قید و کمّ و کاست
شـرحــی دهد که خالق بیچون مــن کجاست بـا شعر و حرف راست
****
خـــواهد کــه جــای پای خدا را دهد نـشان واضــــــح بایـن وآن
هر جا هــر آنکه طالب دیدار آن لــقـــاسـت این شرحش اکتفاست:
****
در کــــاسه ســـر هــــمه افــــراد ذیشعور نقشـــی بــود زنــور
آن جــای پــای حــضـــــرت دادار کبریاست گـــر دیده را ضیاست
****
هـــــر چند مــغز مـــن بود اندر وجود مــن در قـــید و بــند تن
مـــغــز مـــن از شــگفت ترین پدیده هاست از قید (من) رهـاست
****
ایــن مــــغـز مـــن بود که مرا میبرد برون از اینـــجهــان دون
زنــــدانی درون سـرم اصــــلش از سـماست بیرون از این سراست
****
فــــهرســتی از تـــنوّع خلقـــت بود در او فهـــرست بس نکو
هـــم زو، زِ غیب می شنود هر چه را رواست در گوش او نداست
****
آگـــاه و عـــالــم است به اسرار این جهان بـــــا تکیه بر زمان
پـــــایش بنردبان زمان مقصدش خداست هر چند از او جداست
****
مــن زاده زمــینــم و گر پا بگل فروست نیروُیِ جـذب اوست
مـــن زاده ام ز خـاک که تیپا خور قضاست سرگشته در فضاست
****
ســرگشتــه ام اسیر و گرفتار نفس درون بـــا پــیکری زبون
ســرگشتگی بارث رسیدم که این رواست پــایان من فـناست
(جلالی)

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *