روز جمعه ۱۳۶۶/۵/۲۳ حین مطالعه ی کتاب «ارغنون» مهدی اخوان ثالث در بخش قطعات شعری از «ابی الوردی» شاعر عرب به شرح زیر درج:
نُمتُ و ابلیسَ اَتی
به حیلةٍ منتَدِ بَه
فقالَ ماقولُکَ فی
حشیشةٍ مُنتَخِبَه؟
فُقُلتُ لا، قال و لا
خَمرَة کَرَّم مَذهَبَه؟
فَقُلتُ لا، قال و لا
ملیحةٍ مُطَیّبَه؟
فَقُلتُ لا، قال و لا
آلتِ لَهوٍ مُطرَبِه؟
فَقُلتُ لا، قال فَقُم
ما انتَ اِلّا حَطَبة
و شاعر محترم ضمن استقبال، از مخدّرات و منهیات دیگری مانند الکل – عرق – هروئین – تریاک که عقل شیطان بدان نمی رسیده است داد سخن داده بود که مطلع آن چنین است:
توبه در خواب
دوش ابلیس سحرگاه به خواب آمده بود
با ملولانه و پرطعن خطاب عجبی
این ناتوان مضمون شعر شاعر عرب را به شرح زیر(خواب شیطان) برگردان و برای شاعر گرامی قرائت که مورد قبول و تأیید قرار گرفت: