…
گَرَت هوای اقامت بود مدام به گلشن:
بهشت خلدبرین است و وعده سر خرمن!
اگر به دوزخ دنیا به حال سوز و گدازی:
صبور و ساکت و خونسرد و باش گرم به گُلخن
که نیست بهتر از این حال عمر و زید یقیناً:
که اوفتاده چو لحمی به زیر دسته هاوَن
خوشی گَرَت هوس است ای عزیز، خوب توانی:
کنی هزار رقم در جهان به فوت و به هر فَنّ
سپار گوش به آواز و ضَرب بر دَف و مُطرب
تَتَن ـ تََتن ـ تَتَنان و ـ تَتَن ـ تَتَن ـ تَتَه تَن تَن
مباش حالت آن نیمسوز کهنه چراغی:
فتیله سوز که پایان گرفته نفتش و روغن
زبان درازی بیهوده تو می کند آخر:
(جَلالی) اَت بر سر دار، باش خامش و الکن