امشب کسی به خانه ما سر نَمی زَنَد
دستی ز دوست حلقه بر این در نَمی زَنَد
امشب شبی سیاه تر از هر شب است چون
از کوه ماهتاب دگر سر نَمی زَنَد
شب همچو قیر، یا چو دل یار بی وفاست
خورشید سر ز قله خاور نَمی زَنَد
در بسته شب به روی سحرگاه و روز بعد
دیگر پرنده ای به هوا پر نَمی زَنَد
باشد شب شهادت مولی علی و غَم
زخمی زند به سینه که خنجر نَمی زَنَد
یک شیعه زین مصیبت عظمی که دیده است
حرفی ز سوگواری دیگر نَمی زَنَد
کس تا ظهور حضرت مهدی، پی سرور
لب بر لب پیاله و ساغر نَمی زَنَد
ز آن مضمحل شدند خوارج که در بدن
قلب خراب تا دم آخر نَمی زَنَد
حرفی (جلالی) ار زند از این زمان به بعد
جز مدح جانشین پیمبر نَمی زَنَد
یزد ـ ۱۳۹۴/۰۸/۱۴