سخن در ذهن شاعر چون شرار است
چو شمع روشنی در شام تار است
شرار شعر جانسوز است و سرکش
که سوز و سرکشی از ذات نار است
چنین باشد که شور شعر در مغز
برای آفرینش در فشار است
و یا بهترم بگویم: ذات مضمون
فشارش بر بدن دیوار وار است
چون خارج گشت، می بینند مردم
که بیتی چند پشت هم قطار است
بر این منوال ذهن و مغز منهم
شود در کاوش و مضمون شکار است
بود در کار خود دلخوش (جلالی)
که این لاطائلاتَش ماندگار است
یزد ـ ۱۳۹۴/۰۹/۱۴