چه شود گر ز ره دور به کوی تو رسم
به ملاقات تو و روی نکوی تو رسم
چه شود گر سر کویت بودم دسترسی
تا به دیدار و نگاه گل روی تو رسم
به سرا پای تو دوزم نگهی از نزدیک
تا به بالای قد سرو و به موی تو رسم
ز آستین نظر از شوق در آرم دستی
گر ترا بینم و گر بر سر کوی تو رسم
به امید تو در و دشت کنم سیر، مگر
تا نسیمی رسد از راه و به بوی تو رسم
تیشه بر ریشه خصمت زنم از غایت خشم
گر که بشناسم و روزی به عدوی تو رسم
کرده ای حِلَّهِ تدبیر مرا پاره و من
به تو، دنباله تعمیر و رفوی تو رسم
آرزوی دل پر درد (جلالی) این است
که رسم از سفر دور و به کوی تو رسم
یزد ـ ۱۳۹۴/۱۰/۲۱