Menu

تحريف و تعريف

 

 

خاتونِ من! به خانه فرود آمد
دردا که دیر رفته و زود آمد!

 

از رفتنش گرفت به جانم وَجْد
وَز رَجعتش هراس وجود آمد!

 

فرقی نکرده بود در این مدت
عیناْ همان قیافه که بود آمد

 

روزی که رفت بانگِ وِداع او
در گوش من نوایِ سرود آمد

 

روزی که بازگشت چه گویم من
آن کس که تَرکِ خانه نِمود، آمد

 

این پنج بیت شوخی من باشد
آن کس که شور و شوق فزود آمد

 

آن کس که بست راهِ اُمید من
آن کس که باز، باز گشود، آمد

 

او چون عمودِ خیمهِ منزل بود
باری به خیمه باز عمود آمد

 

با عودِ او به خانه مُشامِ من
پُر شد ز عطر و رَجعتِ عُود آمد

 

این شوخیِ لطیفِ (جلالی) بود
از من (مهین) من چو شنود آمد

 

یزد- ۱۳۹۲/۵/۳۱

 

*شوخی با همسرِ مهربان خود مهین بانو تدیّن

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *