نیستَمْ نا اَهلْ، اَهلَمْ، اَهلِ نامردیْ نِیم
هَمره جمعم روانْ، در حالتِ فردیِ نیَمْ
با اَدیبِ پُخته محشورم، زِ خامان بیخبر
در سخن دنبالِ سَبکِ من در آوردی نیَمْ
نَشنَوم اَشعارِ بی مضمون که دردِ مصلحتْ
در دو گوشِ خویش دارم اَهلِ بیدردی نیم
شعرهایِ پُخته دلگرمم کُند چون بِشنَوم
گفتههایِ خامْ را راغب زِ دلسردی نِیم
سُرخ رویی حاصل اندیشه پَردازان بود
نیست گر مضمون خموشم طالبِ زردی نیم
سرقت مضمون اَشعارِ کسانْ زشت است و عیب
پخته خوار خام خوان غیر پَروردی نیم
گرد دیوان بزرگان سخن گردم مدام
نی (جلالی) گِردِ دونان، اَهلِ ولگردی نیم
یزد- ۱۳۹۳/۹/۲۷