| ۱- | صوفی بیا که آینه صافیست جام را |
| تا بنگری صفای می لعل فام را | |
| ۲- | راز درون پرده ز رندان مست پُرس |
| کاین حال نیست زاهد عالی مقام را | |
| ۳- | عنقا شکار کس نشود دام باز چین |
| کانجا همیشه باد به دست است دام را | |
| ۴- | در بزم دور یک دو قدح درکش و برو |
| یعنی طمع مدار وصال دوام را | |
| ۵- | ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش |
| پیرانه سر بکن هنری ننگ و نام را | |
| ۶- | در عیش نقد کوش که چون آبخور نماند |
| آدم بهشت روضه دارالسلام را | |
| ۷- | ما را بر آستان تو بس حقّ خدمت است |
| ای خواجه باز بین به ترحّم غلام را | |
| ۸- | حافظ مرید جام می است ای صبا برو |
| وز بنده بندگی برسان شیخ جام را |