| ۱- | ساقی به نور باده برافروز جام ما |
| مطرب بگو که کار جهان شد به کام ما | |
| ۲- | ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم |
| ای بی خبر ز لذت شرب مدام ما | |
| ۳- | هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق |
| ثبت است بر جریده ی عالم دوام ما | |
| ۴- | چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان |
| کاید به جلوه سرو صنوبر خرام ما | |
| ۵- | ای باد اگر به گلشن احباب بگذری |
| زنهار عرضه ده بر جانان پیام ما | |
| ۶- | گو نام ما ز یاد به عمدا چه می بری |
| خود آید آن که یاد نیاری ز نام ما | |
| ۷- | مستی به چشم شاهد دلبند ما خوش است |
| ز آنرو سپرده اند به مستی زمام ما | |
| ۸- | ترسم که صرفه ای نبرد روز بازخواست |
| نان حلال شیخ ز آب حرام ما | |
| ۹- | حافظ ز دیده دانه اشکی همی فشان |
| باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما | |
| ۱۰- | دریای اخضر فلک و کشتی هلال |
| هستند غرق نعمت حاجی قوام ما |
