۱-	سینه ام از آتش دل در غم جانانه بسوخت
	آتشی بود درین خانه که کاشانه بسوخت
۲-	تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت
	جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت
۳-	سوز دل بین که ز بس آتش اشکم ،دل شمع
	دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت
۴-	آشنایی نه غریب است که دلسوز من است
	چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت
۵-	خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد
	خانه ی عقل مرا آتش خمخانه بسوخت
۶-	چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست
	همچو لاله جگرم بی می و پیمانه بسوخت
۷-	ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم
	خرقه از سر بدرآورد و بشکرانه بسوخت
۸-	ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی
	که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت