| ۱- | زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست |
| راه هزار چاره گر از چار سو ببست | |
| ۲- | تاعاشقان به بوی نسیمش دهند جان |
| بگشود نافه یی و در آرزو ببست | |
| ۳- | شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو |
| ابرو نمود و جلوه گری کرد و رو ببست | |
| ۴- | ساقی به چند رنگ می اندر پیاله ریخت |
| این نقش ها نگر که چه خوش در کدو ببست | |
| ۵- | یا رب چه غمزه کرد صراحی که خون جم |
| با نعره های قلقلش اندر گلو ببست | |
| ۶- | مطرب چه پرده ساخت که در پرده سماع |
| بر اهل وجد و حال در های و هو ببست | |
| ۷- | حافظ هرآن که عشق نورزید و وصل خواست |
| احرام طوف کعبه دل بی وضو ببست |