۱-	تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
	دل سودازده از غصّه دو نیم افتادست
۲-	چشم جادوی تو خود عین سواد سحر است
	لیکن این هست که این نسخه سقیم افتادست
۳-	در خم زلف تو آن خال سیه دانی چیست
	نقطه دوده که در حلقه ی جیم افتادست
۴-	زلف مشکین تو در گلشن فردوس عذار
	چیست؟ طاووس که در باغ نعیم افتادست
۵-	دل من در هوس بوی تو ای مونس جان
	خاک راهی است که در دست نسیم افتادست
۶-	همچو گرد این تن خاکی نتواند برخاست
	از سر کوی تو ز آنرو که عظیم افتادست
۷-	سایه ی قدّ تو بر قالبم ای عیسی دم
	عکس روحی است که بر عظم رمیم افتادست
۸-	آن که جز کعبه ی مقامش نبد از یاد لبت
	بر در میکده دیدم که مقیم افتادست
۹-	حافظ گمشده را با غمت ای یار عزیز
	اتحّادی است که در عهد قدیم افتادست