۱-	بیا که قصر امل سخت سست بنیادست
	بیار باده که بنیاد عمر بر بادست
۲-	غلام همّت آنم که زیر چرخ کبود
	ز هر چه رنگ تعلّق پذیرد آزادست
۳-	چه گویمت که به میخانه دوش مست و خراب
	سروش عالم غیبم چه مژده ها دادست
۴-	که ای بلند نظر شاهباز سدره نشین
	نشیمن تو نه این کنج محنت آبادست
۵-	ترا ز کنگره عرش می زنند صفیر
	ندانمت که درین دامگه چه افتادست
۶-	نصیحتی کنمت یاد گیر و در عمل آر
	که این حدیث ز پیر طریقتم یادست
۷-	مجو درستی عهد از جهان سست نهاد
	که این عجوز عروس هزار دامادست
۸-	رضا به داده بده و ز جبین گره بگشای
	که بر من و تو در اختیار نگشادست
۹-	نشان عهد و وفا نیست در تبسم گل
	بنال بلبل عاشق که جای فریادست
۱۰-	حسد چه می بری ای سست نظم بر حافظ
	قبول خاطر و لطف سخن خدادادست