۱-	بی مهر رخت روز مرا نور نماندست
	وز عمر مرا جز شب دیجور نماندست
۲-	هنگام وداع تو ز بس گریه که کردم
	دور از رخ تو چشم مرا نور نماندست
۳-	می رفت خیال تو ز چشم من و می گفت
	هیهات از این گوشه که معمور نماندست
۴-	وصل تو اجل را ز سرم دور همی داشت
	از دولت هجر تو کنون دور نماندست
۵-	نزدیک شد آندم که رقیب تو بگوید
	دور از درت این خسته رنجور نماندست
۶-	صبر است مرا چاره هجران تو لیکن
	چون صبر توان کرد که مقدور نماندست
۷-	در هجر تو گر چشم مرا آب نماند
	گو خون جگر ریز که معذور نماندست
۸-	حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده
	ماتم زده را داعیه سور نماندست