۱-	اگر چه باده فرح بخش و باد گل ‌بیزست
	به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیزست
۲-	صراحیی و حریفی گرت به چنگ افتد
	به عقل نوش که ایام فتنه انگیزست
۳-	در آستین مرقّع پیاله پنهان کن
	که همچو چشم صراحی زمانه خونریزست
۴-	زرنگ باده بشوییم خرقه ها در اشک
	که موسم ورع و روزگار پرهیز است
۵-	مجوی عیش خوش از دور واژگون سپهر
	که صاف این سر خم جمله دُردی آمیزست
۶-	سپهر برشده پرویز نی ست خون افشان
	که ریزه‌اش سر کسری و تاج پرویزست
۷-	عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ
	بیا که نوبت بغداد و وقت تبریزست