| ۱- | کنون که بر کف گل جام باده صافست |
| به صد هزار زبان بلبلش در اوصافست | |
| ۲- | بخواه دفتر اشعار و راه صحرا گیر |
| چه وقت مدرسه و بحث کشف کشافست | |
| ۳- | فقیه مدرسه دی مست بود و فتوی داد |
| که می حرام ولی به ز مال اوقافست | |
| ۴- | به درد و صاف تُرا حکم نیست خوش درکش |
| که هر چه ساقی ما کرد عین الطافست | |
| ۵- | ببر ز خلق و ز عنقا قیاس کار بگیر |
| که صیت گوشه نشینان ز قاف تا قافست | |
| ۶- | حدیث مدعیان و خیال همکاران |
| همان حکایت زردوز و بوریا بافست | |
| ۷- | خموش حافظ و این نکتههای چون زر سرخ |
| نگاه دار که قلّاب شهر صرّاف است |
