| ۱- | درین زمانه رفیقی که خالی از خللست |
| صراحی می ناب و سفینه غزلست | |
| ۲- | جریده رو که گذرگاه عافیت تنگست |
| پیاله گیر که عمر عزیز بیبدلست | |
| ۳- | نه من ز بی عملی در جهان ملولم و بس |
| ملالت علما هم ز علم بی عملست | |
| ۴- | به چشم عقل درین رهگذار پرآشوب |
| جهان و کار جهان بیثبات و بیمحلست | |
| ۵- | بگیر طرّه مه چهرهای و قصه مخوان |
| که سعد و نحس ز تاثیر زهره و زحلست | |
| ۶- | دلم امید فراوان به وصل روی تو داشت |
| ولی اجل به ره عمر رهزن املست | |
| ۷- | به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش |
| چنین که حافظ ما مست باده ازلست |