۱-	صوفی از پرتو می راز نهانی دانست
	گوهر هر کس از این لعل توانی دانست
۲-	قدر مجموعه ی گل مرغ سحر داند و بس
	که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست
۳-	عرضه کردم دو جهان بر دل کار افتاده
	بجز از عشق تو باقی همه فانی دانست
۴-	آن شد اکنون که ز ابنای عوام اندیشم
	محتسب نیز در این عیش نهانی دانست
۵-	لطفش آسایش ما مصلحت وقت ندید
	ورنه از جانب ما دل نگرانی دانست
۶-	سنگ و گل را کند از یمن نظر لعل و عقیق
	هر که قدر نفس باد یمانی دانست
۷-	ای که از دفتر عقل آیت عشق آموزی
	ترسم این نکته به تحقیق ندانی دانست
۸-	می بیاور که ننازد به گل باغ جهان
	هر که غارتگری باد خزانی دانست
۹-	حافظ این گوهر منظوم که از طبع انگیخت
	زاثر تربیت آصف ثانی دانست