| ۱- | سر ارادت ما و آستان حضرت دوست |
| که هر چه بر سر ما میرود ارادت اوست | |
| ۲- | نظیر دوست ندیدم اگر چه از مَه و مِهر |
| نهادم آینهها در مقابل رُخ دوست | |
| ۳- | صبا ز حال دل تنگِ ما چه شرح دهد |
| که چون شکنج ورقهای غنچه تو بر توست | |
| ۴- | نه من سبوکش این دیر رند سوزم و بس |
| بسا سرا که درین کارخانه خاک سبوست | |
| ۵- | مگر تو شانه زدی زلف عنبرافشان را |
| که باد غالیه سا گشت و خاک عنبربوست | |
| ۶- | نثار روی تو هر برگ گل که در چمن است |
| فدای قدّ تو هر سرو بن که بر لب جوست | |
| ۷- | زبان ناطقه در وصف شوق نالان است |
| چه جای کلک بریده زبان بیهده گوست | |
| ۸- | رُخ تو در دلم آمد مراد خواهم یافت |
| چرا که حال نکو در قفای فال نکوست | |
| ۹- | نه این زمان دل حافظ در آتش طلب است |
| که داغدار ازل همچو لاله خودروست |
