| ۱- | آن پیک نامه بر که رسید از دیار دوست |
| آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست | |
| ۲- | خوش میدهد نشان جلال و جمال یار |
| خوش میکند حکایت عزّ و وقار دوست | |
| ۳- | دل دادمش به مژده و خجلت همیبرم |
| زین نقد قلب خویش که کردم نثار دوست | |
| ۴- | شکر خدا که از مدد بخت کارساز |
| برحسب آرزوست همه کار و بار دوست | |
| ۵- | سیر سپهر و دور قمر را چه اختیار |
| در گردشند برحسب اختیار دوست | |
| ۶- | گر باد فتنه هر دو جهان را به هم زند |
| ما و چراغ چشم و ره انتظار دوست | |
| ۷- | کُحلُ الجواهری به من آر ای نسیم صبح |
| زآن خاک نیک بخت که شد رهگذار دوست | |
| ۸- | ماییم و آستانه ی یار و سر نیاز |
| تا خواب خوش که را بَرَد اندر کنار دوست | |
| ۹- | دشمن به قصد حافظ اگر دم زند چه باک |
| منّت خدای را که نیم شرمسار دوست |
