| ۱- | مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست |
| تا کنم جان از سر رغبت فدای نام دوست | |
| ۲- | واله و شیداست دائم همچو بلبل در قفس |
| طوطی طبعم ز عشق شکّر و بادام دوست | |
| ۳- | زلف او دامست و خالش دانه آن دام و من |
| بر امید دانهای افتادهام در دام دوست | |
| ۴- | سر ز مستی برنگیرد تا به صبح روز حشر |
| هر که چون من در ازل یک جرعه خورد از جام دوست | |
| ۵- | من بگفتم شمّهیی از شرح شوق خود ولی |
| دردسر باشد نمودن بیش از این ابرام دوست | |
| ۶- | گر دهد دستم کشم در دیده همچون توتیا |
| خاک راهی کان مشرّف گردد از اقدام دوست | |
| ۷- | میل من سوی وصال و قصد او سوی فراق |
| ترک کام خود گرفتم تا برآید کام دوست | |
| ۸- | حافظ اندر درد او میسوز و بیدرمان بساز |
| زآن که درمانی ندارد درد بیآرام دوست |