| ۱- | بنال بلبل اگر با مَنَت سَر یاریست |
| که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاریست | |
| ۲- | در آن زمین که نسیمی وزد ز طرّه دوست |
| چه جای دَم زدنِ نافههای تاتاریست | |
| ۳- | بیار باده که رنگین کنیم جامه زرق |
| که مستِ جام غروریم و نام هشیاریست | |
| ۴- | خیال زلفِ تو پختن نه کار خامان است |
| که زیر سلسله رفتن طریق عیّاریست | |
| ۵- | لطیفه یی است نهانی که عشق از آن خیزد |
| که نام آن نه لب لعل و خطّ زنگاریست | |
| ۶- | جمالِ شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال |
| هزار نکته در این کار و بار دلداریست | |
| ۷- | مجرّدان طریقت به نیم جو نخرند |
| قبای اطلس آنکس که از هنر عاریست | |
| ۸- | بر آستان تو مشکل توان رسید آری |
| عروج بر فلک سروری به دشواریست | |
| ۹- | سحر کرشمه چشمت به خواب میدیدم |
| زهی مراتب خوابی که به ز بیداریست | |
| ۱۰- | دلش به ناله میازار و ختم کن حافظ |
| که رستگاری جاوید در کم آزاریست |
