| ۱- | یارب این شمع دل افروز زکاشانه کیست |
| جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست | |
| ۲- | حالیا خانه بر اندازِ دل و دین من است |
| تا در آغوش که می خسبد و همخانه کیست | |
| ۳- | باده لعل لبش کز لب من دور مباد |
| راحِ روحِ که و پیمان دِهِ پیمانه کیست | |
| ۴- | دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو |
| باز پرسید خدا را که به پروانه کیست | |
| ۵- | می دهد هر کسش افسونی و معلوم نشد |
| که دل نازک او مایل افسانه کیست | |
| ۶- | یارب آن شاه وشِ ماهرخِ زهره جبین |
| دُرّ یکتای که و گوهر یکدانه کیست | |
| ۷- | گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو |
| زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست |
