| ۱- | تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد |
| وجود نازکت آزرده گزند مباد | |
| ۲- | سلامت همه آفاق در سلامت توست |
| به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد | |
| ۳- | کمال صورت و معنی ز یمن صحّت اوست |
| که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد | |
| ۴- | بدین چمن چو درآید خزان به یغمایی |
| رهش به سرو سهی قامت بلند مباد | |
| ۵- | در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد |
| مجال طعنه بدبین و بدپسند مباد | |
| ۶- | هر آن که روی چو ماهت به چشم بد بیند |
| به جز بر آتش غم، چشم او سپند مباد | |
| ۷- | شفا ز گفته شکّرفشان حافظ جوی |
| که حاجتت به علاج گلاب و قند مباد |