۱-	بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد
	که تاب من به جهان طُرّه فلانی داد
۲-	دلم خزانه اسرار بود و دست قضا
	درش ببست و کلیدش به دلستانی داد
۳-	شکسته وار به درگاهت آمدم که طبیب
	به مومیایی لطف توام نشانی داد
۴-	تنش درست و دلش شاد باد و خاطر خوش
	که دست داد دِهَش،داد ناتوانی داد
۵-	برو معالجه خود کن ای نصیحت گوی
	شراب و شاهد شیرین که را زیانی داد؟
۶-	گذشت بر من مسکین و با رقیبان گفت
	دریغ! حافظ مسکین من چه جانی داد!