Menu

غزل شماره ۱۱۰

109

۱- کسی که حسنِ خطِ دوست در نظر دارد
محقّق است که او حاصل بصر دارد
۲- چو خامه بر خطِ فرمانِ او سر طاعت
نهاده ایم مگر او به تیغ بردارد
۳- کسی به وصل تو چون شمع یافت پروانه
که زیر تیغ تو، هر دم سری دگر دارد
۴- به پای بوس تو دستِ کسی رسید که او
چو آستانه بدین در همیشه سر دارد
۵- ز زُهد خشک ملولم کجاست باده ی ناب
که بوی باده مدامم دماغ تر دارد
۶- ز باده هیچت اگر نیست این نه بس که تو را
دمی ز وسوسه عقل بی خبر دارد؟!
۷- کسی که از در تقوی قدم برون ننهاد
به عزم میکده اکنون سر سفر دارد
۸- دل شکسته حافظ به خاک خواهد برد
چو لاله داغ هوایی که بر جگر دارد

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *