| ۱- | نیست در شهر نگاری که دلِ ما ببرد |
| بختم ار یار شود رختم از ینجا ببرد | |
| ۲- | کو حریفی کَشِ سرمَست که پیشِ کرمش |
| عاشق سوخته دل نامِ تمنّا ببرد | |
| ۳- | باغبانا ز خزان بی خبرت می بینم |
| آه از آن روز که بادت گلِ رعنا ببرد | |
| ۴- | رهزنِ دهر نخفتست، مشو ایمن ازو |
| اگر امروز نَبُردست که فردا ببرد | |
| ۵- | در خیال این همه لُعبت به هوس می بازم |
| بُو که صاحب نظری نام تماشا ببرد | |
| ۶- | علم و فضلی که بچل سال بدست آوردم |
| ترسم آن نرگس مستانه به یغما ببرد | |
| ۷- | سحر با معجزه پهلو نزند ایمن باش |
| سامری کیست که دست از ید بیضا ببرد | |
| ۸- | جام مینایی می سدِّره تنگدلی است |
| مَنه از دست که سیلِ غمت از جا ببرد | |
| ۹- | راه عشق ار چه کمینگاه کمانداران است |
| هر که دانسته رود صرفه ز اعدا ببرد | |
| ۱۰- | حافظ ار جان طلبد غمزه مستانه یار |
| خانه ار غیر بپرداز و بِهِل تا ببرد |
