| ۱- | رو بر رهش نهادم و بر من گُذر نکرد |
| صد لُطف چشم داشتم و یک نظر نکرد | |
| ۲- | سیل سرشکِ ما ز دلش کین به درنبرد |
| در سنگِ خاره قطره باران اثر نکرد | |
| ۳- | یا رب تو آن جوان دلاور نگاه دار |
| کز تیر آهِ گوشه نشینان حذر نکرد | |
| ۴- | ماهی و مرغ دُوش نخُفت از فغان من |
| وان شوخ دیده بین که سر از خواب برنکرد | |
| ۵- | میخواستم که میرَمَش اندر قدم چو شمع |
| او خود گذر به ما چو نسیم سحر نکرد | |
| ۶- | جانا کدام سنگدل بی کفایت است |
| کو پیش زخمِ تیغ تو جان را سپر نکرد | |
| ۷- | کلکِ زبان کشیده حافظ در انجمن |
| با کس نگفت راز تو تا ترکِ سر نکرد |