۱-	اگر روم ز پی اش فتنه ها برانگیزد
	ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد
۲-	وگر به رهگذری یک دم از هواداری
	چو گرد در پی اش افتم چو باد بگریزد
۳-	وگر کُنم طلب نیم بوسه، صد افسوس
	ز حقّه دهنش چون شِکّر فرو ریزد
۴-	من آن فریب که در نرگس تو می بینم
	بس آبِ روی که با خاک ره برآمیزد
۵-	فراز و شیب بیابان عشق دام بلاست
	کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد
۶-	تو عمر خواه و صبوری که چرخ شعبده باز
	هزار بازی ازین طرفه تر برانگیزد
۷-	بر آستانه ی تسلیم سر بِنِه حافظ
	که گر ستیزه کنی روزگار بستیزد