| ۱- | به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد |
| تو را درین سخن انکار کار ما نرسد | |
| ۲- | اگر چه حسن فروشان به جلوه آمده اند |
| کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد | |
| ۳- | به حقّ صحبت دیرین که هیچ محرم راز |
| به یار یک جهت حق گزار ما نرسد | |
| ۴- | هزار نقش برآید ز کلکِ صُنع و یکی |
| به دلپذیری نقش نگار ما نرسد | |
| ۵- | هزار نقد به بازار کاینات آرند |
| یکی به سکّه صاحب عیار ما نرسد | |
| ۶- | دریغ قافله اَمن، کانچنان رفتند |
| که گردشان به هوای دیار ما نرسد | |
| ۷- | دلا ز طعن حسودان مرنج و واثق باش |
| که بد به خاطر امیدوار ما نرسد | |
| ۸- | چنان بزی که اگر خاک ره شوی کس را |
| غبار خاطری از رهگذار ما نرسد | |
| ۹- | بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصّه او |
| به سمع پادشه کامکار ما نرسد |
