| ۱- | رسید مژده که ایّام غم نخواهد ماند |
| چنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند | |
| ۲- | من ار چه در نظر یار خاکسار شدم |
| رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند | |
| ۳- | چو پرده دار به شمشیر میزند همه را |
| کسی مقیم حریم حَرَم نخواهد ماند | |
| ۴- | چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است |
| چو بر صحیفه، هستی رقم نخواهد ماند | |
| ۵- | سرود مجلس جمشید گفته اند این بود |
| که جام باده بیاور که جَم نخواهد ماند | |
| ۶- | غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه |
| که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند | |
| ۷- | توانگرا دل درویش خود به دست آور |
| که مخزن زر و گنج دِرَم نخواهد ماند | |
| ۸- | برین رواق زبرجد نوشته اند به زر |
| که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند | |
| ۹- | ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ |
| که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند |