| ۱- | دانی که چنگ و عود چه تقریر میکنند |
| پنهان خورید باده که تعزیر میکنند | |
| ۲- | گویند رمز عشق مگویید و مَشنوید |
| مُشکل حکایتی ست که تقریر میکنند | |
| ۳- | ناموس عشق و رونق عشّاق می برند |
| منع جوان و سرزنش پیر می کنند | |
| ۴- | ما از برون در شُده مغرور صد فریب |
| تا خود درونِ پرده چه تدبیر می کنند | |
| ۵- | تشویش وقت پیر مغان میدهند باز |
| این سالکان نگر که چه با پیر می کنند | |
| ۶- | صد ملکِ دل به نیم نظر می توان خرید |
| خوبان درین معامله تقصیر می کنند | |
| ۷- | قومی به جدّ و جهد نهادند وصل دوست |
| قومی دگر حواله به تقدیر می کنند | |
| ۸- | فی الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر |
| کاین کارخانه ییست که تغییر می کنند | |
| ۹- | می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب |
| چون نیک بنگری همه تزویر می کنند |
