۱-	سالها دفتر ما در گرو صهبا بود
	رونق میکده از درس و دعای ما بود
۲-	نیکی پیر مُغان بین که چو ما بدمستان
	هر چه کردیم به چشم کَرَمش زیبا بود
۳-	دفتر دانش ما جمله بشویید به می
	که فلک دیدم و در کین دل دانا بُود
۴-	از بتان، آن، طلب ار حُسن شناسی ای دل
	کاین کسی گفت که در علم نظر بینا بود
۵-	دل چو پرگار به هر سو دورانی می کرد
	وندران دایره سرگشته پابرجا بود
۶-	مُطرب از دردِ محبّت عملی می پرداخت
	که حکیمان جهان را مژه خون پالا بود
۷-	می شکفتم ز طَرب زانکه چو گل بر لب جُوی
	بر سرم سایه آن سرو سهی بالا بود
۸-	پیر گلرنگ من اندر حقّ ازرق پوشان
	رخصتِ خبث نداد، اَرنه حکایتها بود
۹-	قلب اندودهِ حافظ برِ او خرج نشد
	که معامل به همه عیبِ نهان بینا بود