| ۱- | از دیده خون دل همه بر روی ما رود |
| بر روی ما ز دیده چه گویم چه ها رود | |
| ۲- | ما در درون سینه هوایی نهفته ایم |
| بر باد اگر رود دل ما زان هوا رود | |
| ۳- | خورشید خاوری کند از رشک جامه چاک |
| گر ماه مهرپرور من در قبا رود | |
| ۴- | بر خاک راه یار نهادیم روی خویش |
| بر روی ما رواست اگر آشنا رود | |
| ۵- | سیلی ست آب دیده و بر هر که بگذرد |
| گر چه دلش ز سنگ بود هم ز جا رود | |
| ۶- | ما را به آب دیده شب و روز ماجراست |
| زان رهگذر که بر سر کویش چرا رود | |
| ۷- | حافظ به کوی میکده دایم به صدق دل |
| چون صوفیان صفَّه دار الصَّفا رود |
