| ۱- | ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود |
| وین بحث با ثلاثه، غسّاله میرود | |
| ۲- | می ده که نوعروس چمن حدّ حسن یافت |
| کار این زمان ز صنعت دلّاله میرود | |
| ۳- | شکّرشکن شوند همه طوطیان هند |
| زین قند پارسی که به بنگاله میرود | |
| ۴- | طیّ مکان ببین و زمان در سلوک شعر |
| کاین طفل، یکشبه، ره یکساله میرود | |
| ۵- | آن چشم جادوانه ی عابد فریب بین |
| کش کاروان سِحر ز دنباله میرود | |
| ۶- | خوی کرده می خرامد و بر عارض سمن |
| از شرم روی او عرق از ژاله می رود | |
| ۷- | از ره مرو به عشوه ی دنیا که این عجوز |
| مکّاره می نشیند و مُحتاله میرود | |
| ۸- | باد بهار میوزد از گلستان شاه |
| وز ژاله باده در قدح لاله میرود | |
| ۹- | حافظ ز شوق مجلس سلطان غیاث دین |
| خاموش مشو که کار تو از ناله میرود |