| ۱- | دست از طلب ندارم تا کام من برآید |
| یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید | |
| ۲- | بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر |
| کز آتش درونم دود از کفن برآید | |
| ۳- | بنمای رو که خلقی واله شوند و حیران |
| بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید | |
| ۴- | جان بر لب است و حسرت در، دل که از لبانش |
| نگرفته هیچ کامی جان از بدن برآید | |
| ۵- | از حسرت دهانش آمد به تنگ جانم |
| خود کام تنگدستان کی زان دهن برآید | |
| ۶- | بر بوی آنکه در باغ یابد گلی چو رویت |
| آید نسیم و هر دم گرد چمن برآید | |
| ۷- | گویند ذکر خیرش در خیل عشقبازان |
| هر جا که نام حافظ در انجمن برآید |