| ۱- | زهی خجسته زمانی که یار بازآید |
| به کام غمزدگان غمگسار بازآید | |
| ۲- | به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشم |
| بدان امید که آن شهسوار بازآید | |
| ۳- | در انتظار خدنگش همی پرد دل صید |
| خیال آن که به عزم شکار بازآید | |
| ۴- | اگر نه در خَم چوگان او رود سَرِ من |
| ز سر چگویم و سر خود چه کار بازآید | |
| ۵- | مقیم بر سر راهش نشسته ام چون گَرد |
| بدان هوس که بدین رهگذار بازآید | |
| ۶- | دلی که با سر زلفین او قراری کرد |
| گمان مبر که بدان دل قرار بازآید | |
| ۷- | چه جورها که کشیدند بلبلان از دی |
| به بوی آن که دگر نوبهار بازآید | |
| ۸- | ز نقشبند قضا هست امید آن حافظ |
| که همچو سرو به دست آن نگار بازآید |
