| ۱- | رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید |
| وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید | |
| ۲- | صفیر مرغ برآمد بط شراب کجاست |
| فغان فتاد به بلبل، نقاب گل که کشید | |
| ۳- | ز میوه های بهشتی چه ذوق دریابد |
| هر آن که سیب زنخدان شاهدی نگزید | |
| ۴- | مکن ز غصّه شکایت که در طریق طلب |
| به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید | |
| ۵- | ز روی ساقی مهوش گلی بچین امروز |
| که گرد عارض بستان خط بنفشه دمید | |
| ۶- | چنان کرشمه ساقی دلم ز دست ببرد |
| که با کسی دگرم نیست برگ گفت و شنید | |
| ۷- | من این مُرقّع رنگین چو گل بخواهم سوخت |
| که پیر باده فروشش به جرعه یی نخرید | |
| ۸- | عجایب ره عشق ای رفیق بسیار است |
| ز پیش آهوی این دشت شیر نر برمید | |
| ۹- | به کوی عشق منه بی دلیل راه قدم |
| که گم شد آن که درین ره به رهبری نرسید | |
| ۱۰- | خدای را مددی ای دلیل راه حرم |
| که نیست بادیه عشق را کرانه پدید | |
| ۱۱- | شراب نوش کن و جام زر به حافظ ده |
| که پادشه به کرم جرم صوفیان بخشید |
