| ۱- | معاشران گِرِه از زلف یار باز کنید |
| شبی خوش است بدین قصّهاش دراز کنید | |
| ۲- | حضور خلوت انس است و دوستان جمعند |
| وَ اِن یَکاد بخوانید و در فراز کنید | |
| ۳- | رباب و چنگ به بانگ بلند میگویند |
| که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید | |
| ۴- | به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد |
| گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید | |
| ۵- | میان عاشق و معشوق فرق بسیار است |
| چو یار ناز نماید شما نیاز کنید | |
| ۶- | نخست موعظه پیر صحبت این حرف است |
| که از مُصاحب ناجنس احتراز کنید | |
| ۷- | هر آن کسی که درین حلقه نیست زنده به عشق |
| بر او نمرده به فتوای من نماز کنید | |
| ۸- | وگر طلب کند انعامی از شما حافظ |
| حوالتش به لبِ یار دلنواز کنید | |